Menu
Op Texel ligt een voormalige vuilnisbelt aan het Molwerk bij ’t Horntje (1972-1991). Na sluiting van de vuilnisbelt zou deze afgedekt worden met een laag klei. Er is echter afgedekt met toenmalige beschikbare grond en slib; deze laag blijkt poreus. Hierdoor stroomt regenwater door de afdeklaag heen in de oude vuilnisbelt. In de belt wordt ammonium (NH4 + ) gevormd, wat door het regenwater wordt meegenomen en in omliggende sloten terecht komt. Deze sloten worden uiteindelijk via het Prins Hendrik gemaal geschut op de Waddenzee. De directe sloten worden gevoed door het regenwater uit de duinstrook (waar de vuilnisbelt onderdeel van is). In de ontvangende wateren (hoofdwaterlopen) wordt dit water vermengd met bovenstrooms water uit de polders (regen en drangwater) en grondwater vanuit de Mokbaai (hier is een redelijk stevig zoute kwelsysteem aanwezig). Ligging Vuilnisbelt in het zuiden van Texel bij de Mokbaai.
Volgens de Kaderrichtlijn Water is de jaargemiddelde kwaliteitsnorm een NH4 + concentratie van 0,304 mg N/l in oppervlaktewater (met een maximaal aanvaardbare concentratie van 0,608 mg N/l). In het oppervlaktewater rond stortplaats 't Horntje zijn ammoniumconcentraties gemeten die de kwaliteitsnorm sterk tot zeer sterk2 - overschrijden. Er is hier dus sprake van een ernstige ammoniumvervuiling van het oppervlaktewater. Ammonium leidt als stikstofverbinding tot eutrofiëring3 van het water, met ongewenste verstoring van het ecosysteem door onder andere verhoogde algengroei. Dit heeft een grote negatieve impact op de biodiversiteit. Wanneer het water de Waddenzee bereikt zet dit proces zich voort in de Waddenzee en verder. Deze concentraties horen niet in een Natura 2000 gebied.
Foto: De vuilstort in 1973, toen die nog maar kort in gebruik was.
Texelse Courant, 7 april 2017
Deze voormalige vuilstort is een door de mens veroorzaakt probleem, dat het natuur- /cultuurlandschap van Texel plus de Waddenzee en de daarbij behorende biodiversiteit aantast.
Ammoniumreiniging met schimmels is een type manier om vervuiling onschadelijke te maken waarbij schimmels worden gebruikt om verontreinigende stoffen af te breken (of te accumuleren). Het voordeel van mycoremediatie zijn lage economische, sociale en milieukosten, terwijl een hoge mate van verwijdering van verontreinigingen kan worden bereikt zonder de nadelen van traditionele saneringsstrategieën (bijv. verbranding en afgraving). Mycoremediatie is een zeer breed bestudeerde technologie op laboratoriumschaal en er zijn enkele ervaringen op mesocosm. In die zin is het hoofddoel van het onderzoek het aantonen van de haalbaarheid van mycoremediatietechnologie voor de verwijdering van ammonium. Daarnaast worden waardevolle inzichten verkregen in de voorwaarden die een geschikte, kosteneffectieve en duurzame volledige mycoremediatiebehandeling mogelijk maakt.
Om ammonium te verwijderen uit het oppervlakte – en grondwater rond de vuilstort t’Horntje op een milieuvriendelijke wijze die biodiversiteit ondersteunt.
Het promoten en demonstreren van mycoremediatie als een belangrijke bioremediatietechnologie.
De effecten van mycoremediatieprocessen op de natuur zijn duurzamer en minder belastend in vergelijking met conventionele technologieën – afgraven en verbranden.
Het principe van een circulaire economie promoten, door bodemherstel (in plaats van afgraven) en het gebruik van agro-industriële bijproducten en groenafval van het eiland.